MYTHEN, SPIEGELS en andere SPROOKJES Sinds het begin der tijden communiceren wij mensen in alle culturen met woorden en voorwerpen. Wij hebben de behoefte om onszelf uit te drukken, verhalen te vertellen en een verhaal te scheppen rond wat ons diep heeft geraakt. Deze verhalen helpen ons gebeurtenissen, ervaringen, inzichten en ontdekkingen te onthouden. Wij koesteren ze vanwege hun waarde, die verder reikt dan alleen een feitelijke beschrijving. Ze bieden context, geven woorden aan onze gevoelens, verklaren onze gedachten en verwoorden onze zorgen, maar ook mogelijke oplossingen. Wij geven ze door aan volgende generaties, zodat ze als verhalen uit het verleden bewaard blijven, terwijl ondertussen nieuwe verhalen ontstaan.
Voordat moderne media en het geschreven woord bestonden, trokken boodschappers, verhalenvertellers en barden rond om verhalen, het laatste nieuws en roddels te horen, te vertellen of te bezingen. Zij verzonnen ook verhalen over het onverklaarbare en het magische, hielden legendarische helden in herinnering en verspreidden religieuze overtuigingen. Het menselijke verlangen om te begrijpen wie wij zijn, waarom wij bestaan en waar wij naartoe gaan, leidde vaak tot mythen, fantasieen en sprookjes.
Verhalen over geesten, monsters, feeën, tovenaars en magische transformaties weerspiegelen angst, kwaad, licht en schaduw, moed, het edele, het goede en hoop. Zoals Carl Jung uitlegt, geven mythen en sprookjes een uiterlijke vorm aan innerlijke, onbewuste processen, omdat zij zo diep resoneren met onze aangeboren psychische aard. Zij behandelen archetypische elementen als instinctieve structuren die bepalen hoe wij de wereld waarnemen, op situaties reageren en mythen, dromen en verhalen vormgeven. Onze zoektocht naar rede, begrip en een intellectueel, filosofisch en spiritueel bewustzijn verbindt alle culturen en is diep geworteld in onze menselijke geschiedenis.
In mythen en sprookjes worden spiegels vaak gezien als transformerende poorten naar een magische of spirituele wereld. Maar een spiegel heeft geen mening en geen oordeel. Het maakt hem niet uit wat hij weerspiegelt. Hij laat zien wat wij willen zien. Perseus keek naar Medusa via een gepolijste bronzen spiegel om te voorkomen dat hij in steen zou veranderen. De spiegel weerspiegelde haar betovering niet, waardoor hij haar kon verslaan en zichzelf en zijn volk kon redden.
Over het algemeen kijken wij meerdere keren per dag in de spiegel. Niet vanwege Medusa, maar vooral om te zien hoe wij eruitzien. Ons beeld is wat wij op dat moment onmiddellijk waarnemen. Wanneer wij langere tijd in een spiegel kijken, kunnen andere waarnemingen en ervaringen van onze eigen weerspiegeling ontstaan. Wij kijken naar onszelf en vragen ons misschien af: wie ben ik?
In een tijd van misleidende verhalen, "fake news" en door AI gegenereerde misleidende beelden rijst de vraag: is de werkelijkheid zelf niet al overweldigend genoeg? Hoe verwerken wij de dagelijkse mediastroom van voornamelijk slecht nieuws en van natuurrampen en door mensen veroorzaakte rampen? Stoppen wij met het lezen van kranten en tijdschriften of met televisie kijken? Wij willen op de hoogte blijven van wat er gebeurt in ons leven en op onze planeet. Wij maken ons zorgen om onze medemens, het milieu, onze gezondheid en de economische leefbaarheid.
In deze betoverende nieuwe serie werken nodigt Peter Bremers de toeschouwer uit om met een open blik en met de nieuwsgierigheid van ons innerlijke kind naar zijn sculpturen te kijken. Wij stappen een wereld binnen van magie, avontuur en verwondering. Met speelse, kleurrijke beeldtaal en zijn kenmerkende gevoel voor vorm en esthetiek vertelt hij verhalen en allegorieen die ons helpen de wereld op een lichtere manier te bekijken, met een boodschap van schoonheid en hoop.